อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไหร่

"อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไหร่"

ไม่ใช่เรื่องแปลกใช่มั้ย? 

ที่เราจะคิดถึงคนรักเก่า

ถึงเราจะบอกว่าเราเลิกกัน

เพราะเราไปเรียนต่อ

เพราะเราต้องห่างกัน

เพราะเราไม่ได้อยู่ใกล้ๆ เธอ

เพราะเราต้องเรียน ต้องทำงานส่ง ต้องปรับตัว

เพราะเราไม่ได้คุยกันทุกวันเหมือนเดิม

แต่มันไม่เคยหมายความว่า เราไม่ได้รักเธอ

ไม่เคยเลยแม้แต่นิดเดียว

ย้อนกลับไปคิดถึงตอนนั้น 

แล้วถามตัวเองกี่ครั้งก็ไม่คำตอบ 

ว่าที่เธอยังคุยกับเราตลอดที่เราอยู่ที่นู่น

เป็นเพราะเธอผูกพัน เป็นห่วง หรืออะไร

หรือเธอเลิกรักเรามานานแล้ว

ถ้าอย่างนั้นเธอจะบอกคิดถึงเราทำไม

ทำไม ทำไมต้องทำให้เรายังรักเธอ

เหมือนที่ในเพลงบอกว่า

"แต่ว่าฉันไม่เคยเพลิดเพลินคิดมองใคร

อาจจะเผลอก็เพียงแค่สายตา"

ที่เล่าให้เธอฟังว่าคุยกับใคร

เราก็ไม่ได้จริงจังกับเค้าซักคน

จริงๆ ก็แค่อยากมีเพื่อนคุยแก้เหงา

เราไม่กล้ารบกวนเธอมาก 

เราอยู่ห่างกัน เราคงต้องโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

จะโทรไปร้องไห้ให้เธอฟังบ่อยๆ ก็ไม่ใช่เรื่อง

เรื่องที่ทำให้เธอลำบากใจ ว้าวุ่นใจ เราก็ไม่อยากทำ

เธอมีงานต้องทำ กิจการของเธอกำลังจะโต

แถมยังมีปัญหาที่ต้องแก้อยู่บ่อยๆ

เราผิดเองใช่มั้ย?

ที่ไม่ได้ทำให้เธอรู้ว่า

เราเป็นห่วง เราคิดถึงเธอ เราร้กเธอมากแค่ไหน

เธอรู้มั้ย?

ตอนที่เราต้องนอนหนาวๆ คนเดียว

เราโคตรคิดถึงเธอเลยว่ะ

เราเหมือนเด็กขาดความอบอุ่น

บางคืนเราก็ต้องนอนร้องไห้คนเดียว

จะเพราะเหงาหรือเพราะเครียดเรื่องงานก็เหอะ

แต่หลังๆ เราไม่อยากร้องไห้ให้เธอต้องมารำคาญใจแล้ว

ผ่านเทอม 1 ไปได้ เราก็ไม่อยากร้องไห้กับเธอแล้ว

เราไปร้องไห้ให้พ่อแม่เราปลอบแทน

ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่สำคัญ แต่เราเกรงใจเธอ

มาคิดย้อนกลับไป 

ว่าเธอเริ่มมีเค้าคนนั้นตอนไหน

คงเป็นตอนที่เธอพูดถึงเค้าบ่อยๆ

พูดถึงแฟนเก่าเค้าที่ออกรายการ Take Me Out

เธอคงคุยกับเค้ามากขึ้น

เธอชอบเค้าอยู่แล้ว

เธอรักเค้า

เค้าน่ารัก

เราคงน่าเบื่อ ไม่มีค่าอะไรแล้ว

เราเฟซไทม์ไปเธอก็ไม่ค่อยจะชอบคุยด้วยแล้ว

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เราคิดว่าเป็นเพราะกล้องมือถือเธอมีปัญหา

แต่เธออาจจะไม่เต็มใจ

เราเคยขอพาสเวิร์ดเฟซบุ๊กเธอ

เธอไม่ให้

เธอคงมีความลับอะไรแล้ว

เราไม่ได้คิดว่า...เรื่องมันจะเป็นแบบนี้

ถ้ารู้...เราคงเริ่มร้องไห้ไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว

ขอบคุณที่ทำให้เราเรียนจบ

แต่เราเสียใจที่ความรักเราจบ

เราคงจะไม่ได้รับความรัก ความห่วงใย ความหวังดีของเธอไปอีกนาน

เราไม่รู้ว่าเธอกับเค้าจะคบกันนานแค่ไหน

บอกตรงๆ

ในใจเราโคตรอิจฉาเค้า

บางทีก็ดีใจที่เธอกับเค้าคบกัน

ดีใจที่เธอได้อยู่กับคนที่เธอรักเธอชอบมานานแล้ว

แต่บางทีเราก็อยากเป็นคนเลวๆ 

ไปแย่งเธอกลับมาจากเค้า

ความจริงเราคงเลวมาก

เลวมากแบบที่เธอคงเห็นมาเยอะ 

แล้วก็อาจจะยังไม่เห็นอีกเยอะ

เราก็อยากเป็นคนดีบ้าง

คนดีที่ซักวันเธอจะหันมาเห็นค่า

เราจะรอเธอ

เราจะไม่คิดว่า เมื่อไหร่เธอจะเลิกกับเค้า

คิดแต่ว่า เร็วๆ เหอะ

เราเหนื่อยจะร้องไห้คิดถึงเธอ

======================

วันนี้เราโทรหาเธอตอน 8.26 น.

เธอยังนอนไม่ตื่น

เธอทำงานดึกๆ ดื่นๆ อีกแล้ว

รู้มั้ยว่าเป็นห่วง

(ตอนที่คบกัน 

เคยบอกเธอว่ามีไรให้ช่วยก็บอก 

เธอไม่เคยจะให้ช่วย)

เราบอกเธอว่า "คิดถึง" 

เธอทำไม่หือไม่อือ

เรารู้ว่าเธอมีสติ ฟังรู้เรื่อง

แต่เธอเฉยชา

เราแค่อยากจะบอกว่า

"เลิกกับเค้าเมื่อไหร่ เราขอรับบัตรคิวคนแรก"

คงไม่ได้พูดในวันนี้

และคงไม่ได้พูดอีกนาน จนกว่า...

วันนั้นจะมาถึง

จะรอนะ 

จะคิดถึงเธออย่างนี้ต่อไป

ผ่านวาเลนไทน์ปีนี้แบบไม่มีเธอไปได้

เราก็ต้องผ่านอีกหลายๆ วันไปได้

เราต้องทำได้ เราต้องรอเธอได้

เมื่อคืนมีพี่คนนึงมาคุยด้วย

เราบ่นว่าอกหัก

เค้าก็พูดแบบที่เราไม่เคยคิด และจะไม่คิด

เราไม่เชื่อว่าเธอจะเป็นแบบนั้น

เค้าบอกว่า ความรัก...ก็เป็นแบบนี้

เราไม่เชื่อ

เรารักเธอ

บางทีมันก็เหมือนฝันลมๆ แล้งๆ

เหมือนว่าเรารอดูดาวหาง

ทั้งๆ ที่มันอาจจะไม่ผ่านโลกมาให้เห็นอีกเลยก็ได้

คิดถึงนะ

ถึงจะเหงาก็จะรอ

รอเธอคนนี้คนเดียว

คนที่ทำให้เรารู้จักคำว่า "รัก" จริงๆ

รีบๆ เลิกกันนะ 

ระวังจะมีคนมาจีบเราแล้วเราใจอ่อนล่ะ

จริงๆ ก็มีแล้วแหล่ะ แต่ไม่สำเร็จ 

TC

หวังว่าจะได้ใช้คำนี้เร็วๆ