แม้วันนี้ไม่มีเธอใกล้ๆ
แต่รู้ว่าใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน
ใครกี่คนไม่เคยคิดผูกพัน
ก็เพราะใจฉันนั้นมีแต่เธอเพียงคนนี้
ด้วยภาระและทางที่เราต้องเดิน
แต่ว่าฉันไม่เคยเพลิดเพลินคิดมองใคร
อาจจะเผลอก็เพียงแค่สายตา
เพราะหัวใจนั้นรู้ว่ามีเธอในใจเท่านั้น
อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไร
อยู่ตรงนี้เธอรู้ไว้เลยว่าคิดถึงเธอจนล้นหัวใจ
ได้โปรดเธอจงมั่นใจว่า
ฉันคนนี้รักเพียงแต่เธอ
อยู่ตรงนั้นเธอเองจะเหงาซักเท่าไร
อยู่ตรงนี้ยิ่งเหงาเท่าไรก็ยิ่งรู้ว่าฉันรักเธอ
ต่อให้เนิ่นนานที่เราไม่เจอะเจอ
แต่ทุกนาทีหัวใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน
===================================
เธอคงรู้จักเพลงนี้มานาน
เรารู้จักเพลงนี้แบบไม่รู้จักจากซีดีที่เธอทำให้
แต่เรากลับรู้จักเพลงนี้แล้วก็ฟังแบบจริงๆ จังๆ ในวันที่เราห่างกันจริงๆ
ตลอดชช่วง ๑ ปีที่เราห่างกันจริงๆ
มันก็ทำให้เรารู้สึกว่าเราต้องเข้มแข็งมมากขนาดไหนในวันที่ไม่มีเธออยู๋ด้วย
ตอนไปเรียนเทอมแรก เธอก็ยังดูคิดถึงเรา
เป็นห่วงเรา อยากกอดเรา
ยิ่งตอนหน้าหนาว เรายิ่งอยากกอดเธอมากกว่าปกติ
ฤดูหนาวคือฤดูเหงาอย่างที่คนเค้าพูดกันจริงๆ
ยิ่งหนาว ยิ่งต้องการความอบอุ่น
จะให้เราอ้อนเธอบ่อยๆ ก็ใช่เรื่อง
เธอมีงานต้องทำ มีเรื่องต้องเครียด
ให้เราทำแบบนี้เราก็เกรงใจเธอเป็น
เราไม่อยากให้เธอเสียการงาน
พอเรากวนเธอน้อยลง
คงจะทำให้เธอเหงาแล้วอยากมีใครซักคนใกล้ๆ จริงๆ ซักที
ขอโทษ ที่เราเลือกไปเรียนต่อ
เราไม่รู้เหมือนกันว่า
ถ้าไม่ยอมรับข้อเสนอของเธอที่ว่า
เราเลิกกัน เพื่อที่จะให้ทั้งสองฝ่ายมีคนดูแลใกล้ๆ
เราบินปุ๊บก็คือเลิกกันปั๊บ
แล้วหลังจากที่เราบินไป เธอก็ยังคุยกับเราเหมือนเดิม
อยู่ครึ่งปี
ครึ่งปีที่ทำให้เรารู้สึกว่า
อีกครึ่งปี หรืออีกหนึ่งปีต่อมา ทุกอย่างจะเหมือนเดิม
ถึงเราจะเถลไถล คุยกับคนนู้นคนนี้
ภายใต้เงื่อนไขว่าเราเลิกกัน
แต่ในใจเราก็ยังมีเธออยู่ตลอด
ตรงนี้คงเป็นความผิดของเราเองที่เราทำอย่างนั้น
ไปคุยกับคนอื่นอย่างนั้น อย่างที่เธออาจจะไม่เคยชอบ แต่ไม่เคยบอก
สุดท้าย เราก็ไม่ได้จริงใจจริงจังกับใครซักคน
ยกเว้นเธอ
แต่เธอก็คงเข้าใจไปอีกแบบ
แบบที่ไม่มีโอกาสให้เราแก้ตัว
เราก็อยากจะคิดบวกว่า
ถือว่าให้เธอได้มีโอกาสลองคบกับคนดีๆ คนอื่นบ้าง
หลังจากที่เราเคยทำอย่างนั้นไป 2-3 คน
แต่สุดท้ายก็ตายรัง
มันอาจจะเป็นเพราะความผูกพันอย่างที่เธอเคยบอก
แต่ถ้าไม่ใช่เพราะเรารักเธอ
เราคงไม่กลับไปหาเธออย่างที่เคยทำ
ความจริงแล้วเธออาจจะแค่ผูกพันอย่างที่เธอบอก
ความรักมันอาจจะไม่มีเหลืออยู่เลยก็ได้
ถ้าเป็นอย่างนั้น เราก็คงทำได้แค่โหยหาอดีตที่ไม่อาจหวนคืน
พูดจริงๆ ว่า...
ช่วงนี้เรากลับมาคิดถึงเรื่องที่เธอเคยถามว่า
โตขึ้นแล้วจะทำยังไง
แต่งงานมีลูกมั้ย...
แต่งงานกับเธอมั้ย...
เราจะคบกันต่อไปมั้ย...
ตอนนี้รู้สึกผิดมากกับคำตอบที่เคยให้เธอไป
ใช่ เราอยากมีลูก เพราะเรารักเด็ก
แต่เราก็อยากมีเธอ
เธอคือความอบอุ่นในชีวิตที่เราไม่เคยได้จากที่ไหน
ความอบอุ่นที่เรารอคอยมาตลอด 1 ปี
ความอบอุ่นที่ทำให้เรารู้สึกว่า
ขนาด 1 ปีที่ผ่านมายังทนห่างกันได้
จะทนอีก 1 ปี 2 ปี 3 ปี 4 ปี 5 ปี
เพื่อรอพบความอบอุ่นใจอีกครั้งจะทำได้มั้ย
เราก็อยากรอ....
เธอรู้มั้ย....
มันเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคิดถึงเธอ
เราเคยโทร เคยเฟซไทม์ไปร้องไห้ให้เธอฟัง
ระบายให้เธอฟังเรื่องเรียน เรื่องปัญหาชีวิตการเรียนต่างๆนานา
แต่เรื่องที่เราไม่เคยบอกเธอคือ
นอกจากเรื่องเรียนแล้ว เราคิดถึงเธอมากแค่ไหน
เราเป็นห่วงเธอมากแค่ไหนเวลาเธอขับรถไกลๆ
เวลาเธอนอนดึกๆ ทำงานดึกๆ
เวลาเธอทักมาว่า ยังไม่ง่วงอีกหรอ ทำไมนอนดึกจัง
เรากลับรู้สึกว่าเราเป็นห่วงเธอมากกว่าจะดีใจที่เธอเป็นห่วงเรา
เวลานี้...
มีคนดูแลเธอ
เราไม่รู้ว่าเค้าดูแลเธอดีแค่ไหน
ดีกว่าเรา หรือแย่กว่าเรา หรืออาจจะเปรียบเทียบกันไม่ได้
เราไม่เคยรู้...
ตอนนี้รู้แต่ว่า....
ถ้าเธอเลิกกับเค้า
เราจะขอโอกาสให้เรากลับมาคบกันอีกได้มั้ย
"ขอเธอได้ไหม ให้โอกาสฉัน กลับมาเหมือนก่อนที่เราเคยรักกัน ฉันไม่เคยลืม แม้เพียงสักวัน เวลานั้นชีวิตฉันได้รักเธอ เข้ามากอดฉัน เหมือนเดิมอีกครั้ง อยากจะฟังคำๆ นั้นอีกซักที"
มันก็ทำให้เรารู้สึกว่าเราต้องเข้มแข็งมมากขนาดไหนในวันที่ไม่มีเธออยู๋ด้วย
ตอนไปเรียนเทอมแรก เธอก็ยังดูคิดถึงเรา
เป็นห่วงเรา อยากกอดเรา
ยิ่งตอนหน้าหนาว เรายิ่งอยากกอดเธอมากกว่าปกติ
ฤดูหนาวคือฤดูเหงาอย่างที่คนเค้าพูดกันจริงๆ
ยิ่งหนาว ยิ่งต้องการความอบอุ่น
จะให้เราอ้อนเธอบ่อยๆ ก็ใช่เรื่อง
เธอมีงานต้องทำ มีเรื่องต้องเครียด
ให้เราทำแบบนี้เราก็เกรงใจเธอเป็น
เราไม่อยากให้เธอเสียการงาน
พอเรากวนเธอน้อยลง
คงจะทำให้เธอเหงาแล้วอยากมีใครซักคนใกล้ๆ จริงๆ ซักที
ขอโทษ ที่เราเลือกไปเรียนต่อ
เราไม่รู้เหมือนกันว่า
ถ้าไม่ยอมรับข้อเสนอของเธอที่ว่า
เราเลิกกัน เพื่อที่จะให้ทั้งสองฝ่ายมีคนดูแลใกล้ๆ
เราบินปุ๊บก็คือเลิกกันปั๊บ
แล้วหลังจากที่เราบินไป เธอก็ยังคุยกับเราเหมือนเดิม
อยู่ครึ่งปี
ครึ่งปีที่ทำให้เรารู้สึกว่า
อีกครึ่งปี หรืออีกหนึ่งปีต่อมา ทุกอย่างจะเหมือนเดิม
ถึงเราจะเถลไถล คุยกับคนนู้นคนนี้
ภายใต้เงื่อนไขว่าเราเลิกกัน
แต่ในใจเราก็ยังมีเธออยู่ตลอด
ตรงนี้คงเป็นความผิดของเราเองที่เราทำอย่างนั้น
ไปคุยกับคนอื่นอย่างนั้น อย่างที่เธออาจจะไม่เคยชอบ แต่ไม่เคยบอก
สุดท้าย เราก็ไม่ได้จริงใจจริงจังกับใครซักคน
ยกเว้นเธอ
แต่เธอก็คงเข้าใจไปอีกแบบ
แบบที่ไม่มีโอกาสให้เราแก้ตัว
เราก็อยากจะคิดบวกว่า
ถือว่าให้เธอได้มีโอกาสลองคบกับคนดีๆ คนอื่นบ้าง
หลังจากที่เราเคยทำอย่างนั้นไป 2-3 คน
แต่สุดท้ายก็ตายรัง
มันอาจจะเป็นเพราะความผูกพันอย่างที่เธอเคยบอก
แต่ถ้าไม่ใช่เพราะเรารักเธอ
เราคงไม่กลับไปหาเธออย่างที่เคยทำ
ความจริงแล้วเธออาจจะแค่ผูกพันอย่างที่เธอบอก
ความรักมันอาจจะไม่มีเหลืออยู่เลยก็ได้
ถ้าเป็นอย่างนั้น เราก็คงทำได้แค่โหยหาอดีตที่ไม่อาจหวนคืน
พูดจริงๆ ว่า...
ช่วงนี้เรากลับมาคิดถึงเรื่องที่เธอเคยถามว่า
โตขึ้นแล้วจะทำยังไง
แต่งงานมีลูกมั้ย...
แต่งงานกับเธอมั้ย...
เราจะคบกันต่อไปมั้ย...
ตอนนี้รู้สึกผิดมากกับคำตอบที่เคยให้เธอไป
ใช่ เราอยากมีลูก เพราะเรารักเด็ก
แต่เราก็อยากมีเธอ
เธอคือความอบอุ่นในชีวิตที่เราไม่เคยได้จากที่ไหน
ความอบอุ่นที่เรารอคอยมาตลอด 1 ปี
ความอบอุ่นที่ทำให้เรารู้สึกว่า
ขนาด 1 ปีที่ผ่านมายังทนห่างกันได้
จะทนอีก 1 ปี 2 ปี 3 ปี 4 ปี 5 ปี
เพื่อรอพบความอบอุ่นใจอีกครั้งจะทำได้มั้ย
เราก็อยากรอ....
เธอรู้มั้ย....
มันเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคิดถึงเธอ
เราเคยโทร เคยเฟซไทม์ไปร้องไห้ให้เธอฟัง
ระบายให้เธอฟังเรื่องเรียน เรื่องปัญหาชีวิตการเรียนต่างๆนานา
แต่เรื่องที่เราไม่เคยบอกเธอคือ
นอกจากเรื่องเรียนแล้ว เราคิดถึงเธอมากแค่ไหน
เราเป็นห่วงเธอมากแค่ไหนเวลาเธอขับรถไกลๆ
เวลาเธอนอนดึกๆ ทำงานดึกๆ
เวลาเธอทักมาว่า ยังไม่ง่วงอีกหรอ ทำไมนอนดึกจัง
เรากลับรู้สึกว่าเราเป็นห่วงเธอมากกว่าจะดีใจที่เธอเป็นห่วงเรา
เวลานี้...
มีคนดูแลเธอ
เราไม่รู้ว่าเค้าดูแลเธอดีแค่ไหน
ดีกว่าเรา หรือแย่กว่าเรา หรืออาจจะเปรียบเทียบกันไม่ได้
เราไม่เคยรู้...
ตอนนี้รู้แต่ว่า....
ถ้าเธอเลิกกับเค้า
เราจะขอโอกาสให้เรากลับมาคบกันอีกได้มั้ย
"ขอเธอได้ไหม ให้โอกาสฉัน กลับมาเหมือนก่อนที่เราเคยรักกัน ฉันไม่เคยลืม แม้เพียงสักวัน เวลานั้นชีวิตฉันได้รักเธอ เข้ามากอดฉัน เหมือนเดิมอีกครั้ง อยากจะฟังคำๆ นั้นอีกซักที"
ตอนนี้ เราสองคนก็ "(ไม่) เคย (จะ) ห่างกัน" แล้วนะ
ห่างกันมา 6 เดือนแล้ว นับตั้งแต่ที่เธอไปมีเค้าคนนั้น
เธอจะรักเค้ามากนานแค่ไหน นานแค่ไหน
เมื่อไหร่จะเลิกกันเราก็ไม่รู้
เราดีใจที่เห็นเธอมีความสุข
แต่ก็บอกตรงๆ ว่า อดอิจฉาเค้าไม่ได้
เค้าได้ดอกไม้จากเธอในวันแห่งความรัก
เราไม่เคยได้
เราเคยได้ของอะไรก็ไม่รู้มากมายจากเธอ
เราจำไม่ได้ว่าเราเคยให้ของกันในวันวาเลนไทน์รึเปล่า
เรารู้แต่ว่า เรารักกันก็พอในวันนั้น
เราอาจจะหวานกับเธอน้อยมาก
แต่ไม่ได้แปลว่า เราไม่เคยหรือไม่รักเธอ
รักของเรามีให้เธอเหมือนเดิม
ถึงตอนนี้เราก็ยังรักเธอเหมือนเดิม
เรายังรอคอยวันที่จะถามได้เธอว่า เรายังรักกันอยู่ใช่มั้ย
ถ้าวันที่เธอไม่มีใคร แล้วคำตอบของเธอคือคำว่าไม่
เราจะไปจากชีวิตเธอ และคงจบสิ้นการรอคอยแบบลมๆ แล้งๆ
TC
จะรอคอยอย่างมีความหวัง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น