วันจันทร์ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

ดีใจนะ

วันนี้ไลน์ไปหาเธอ
เธอก็ยังตอบ

ดีใจนะที่ยังตอบ

นึกทีไรก็เสียใจทุกที
ที่เธอไม่ยอมบอก
ว่า...ตลอดเวลาที่เธอคบกับเรา
เธอไม่เป็นตัวเอง

ถ้าเธอแค่บอก
เราจะยอมเปลี่ยนตัวเอง
ปรับตัวเองอย่างไม่มีอิดออดเลย
เพื่อคนที่เรารัก
อะไรมันก็ต้องทำได้ป่ะวะ

เราไม่แน่ใจว่าที่เธอพูดอย่างนั้น
เป็นเพราะเธอพยายามหาเหตุผล
ให้เราไปไกลจากเธอ
ไกลจากการทำร้ายแฟนใหม่ของเธอ
ใครๆ ก็รู้ว่า แฟนเก่ามันก็เท่ากับหมาหัวเน่า
คนใหม่ในตอนที่รักกัน อะไรมันก็ดีไปหมด
แต่ไม่แน่ เค้าอาจจะดีกว่า ร้อยเท่า ล้านเท่าจริงๆ

เราคงทำได้แค่รอ
แต่ไม่แน่ ซักวันนึง เราอาจจะรอไม่ไหว รักคนอื่นมากกว่าเธอนะ

รัก และคิดถึงเสมอ c------T

วันพุธที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

อยู่ตรงนี้รู้ไว้เลยว่าคิดถึงเธอจนล้นหัวใจ

เมื่อคืนนี้เราโทรไปคุย ไปเคลียร์กับเธอ
เราได้รู้อะไรที่คาใจมากขึ้น
เราขอเธอว่า ถ้าเราจะรอเธอ เราขอให้เธอรับรู้ว่า 
ถ้าเธอว่างแล้วไม่มีใคร ขอให้รู้ว่ามีเราที่รอเธออยู่

มันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่เราจะรู้คำตอบจากเธอ
อย่างน้อยเราก็ได้บอกความในใจออกไป
ตามประสา ถ้าหากรักนี้ไม่บอกไม่พูดไม่กล่าว เค้าจะรู้ว่ารักหรือเปล่า อาจจะไม่แน่ใจ

แต่สิ่งนึงที่ยังทำให้เราช็อกจนถึงตอนนี้ 
ตื่นมาความรู้สึกเราก็ด้านชาไปหมด
เราสำนึกผิด รู้สึกผิด แล้วก็รู้ตัวว่าตัวเองเหี้ยขนาดไหน
ทำไมเธอถึงไม่รักเราแล้ว
เราผิดเองที่นอกใจเธอ หลายครั้งจนแทบจะไม่เหลือความรักติดไว้ในใจเธออีกแล้ว
เราทำพลาดเอง
เราเจ้าชู้
แต่เธอรู้ไม่หมดว่า ในใจเราคิดอะไรอยู่

เรามันเหี้ย ไม่มีอะไรไปมากกว่านี้ที่ทำให้เธอหมดรัก 

แต่เราจะรักเธอตลอดไป
แม้ว่าวันนี้มันจะเป็นไปไม่ได้อีก
เราจะไม่โทษเธออีก
เพราะเราทำเลวกับเธอเสมอมา
แค่เธอไม่พูด
ถ้าเธอพูดดีๆ หรือโมโหแรงๆ ซักครั้ง
เราคงคิดได้
วันนี้เราทำอะไรไม่ได้
ทำได้ดีที่สุดคือเคลียร์กับเธอเมื่อคืน

ขอให้รักกันให้ดีนะ
ให้นานนะ อยู่กันดีๆ
รักกันให้มันคุ้มกับวันนี้ 
ที่ฉันต้องลา

บอกตรงๆ ว่าเราดีใจที่เห็นเธอมีความสุขกับเค้า
แต่ก็บอกตรงๆ เหมือนกันว่า เราก็ไม่มีความสุขและเสียใจมากที่เราเหี้ยจนเสียเธอไป
คนที่เรารักมากขึ้นทุกวัน
ไม่เคยมีวันไหนที่เราจะไม่รักเธอ ไม่คิดถึงเธอตลอด 1 ปีที่ผ่านมา
ความรักของเธออาจจะเหลือแค่ความผูกพัน
แต่ความรักและความผูกพันของเรามันยังอยู่ด้วยกัน และอยู่ในความทรงจำของเราที่มีต่อเธอไปอีกนาน 
เราไม่รู้ว่ามันจะอยู๋ไปอีกนานเท่าไหร่ แต่เชื่อว่ามันจะอยู่ไปจนวันที่เราตาย

เราเชื่อว่าเธอกับเค้าไม่เลิกกันง่ายๆ
คบกันนาน และอาจจะแต่งงานกัน
เรามีความสุขที่ได้เห็นเธอกับเค้ารักกัน
เราอาจจะแค่ยังหลุดจากอดีตไปไม่พ้นเท่านั้นเอง

รักเสมอและตลอดไป
อดีตแฟนของเธอ TC

วันอังคารที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

ความรักความหลังที่ฝังอยู่ใน iPod

วันนี้เรามองดู iPod 4 แล้วคิดถึงเธอ
เธอมีปัญญาซื้อ iPhone 4 
เรามีเงินแค่นี้ แต่อยากมีอะไรคล้ายๆ เธอ
ให้เข้าใจอะไรเธอมากขึ้น
ให้มีอะไรไว้คุยกับเธอ
ปลายๆ เดือนมีนาคม 2011 หลังเรียนจบได้ไม่กี่สัปดาห์
เรารวบรวมเงินเก็บได้ 8000 กว่าบาท
เธอพาเราไปซื้อที่ร้าน AOB Mobile ที่มาบุญครอง
เธอบอกว่าร้านนี้ดีดัง ไว้ใจได้
เคสสีฟ้าก็เป็นเคสที่ซื้อทันทีหลังจากถอ iPod มา
เธอบอกเคสเปลือยๆ แบบนี้สวยดี
แต่มันหลุดง่าย เราเลยซื้อเคสใหม่สีดำ แบบคลุมปุ่มโฮม 
ใช้จนขาด แล้วกลับมาใช้เคสที่เธอเลือกให้

เราหยิบ iPod เครื่องนี้ไปออสเตรเลียด้วย 
ได้ใช้น้อยมากเพราะมี iPhone5 กะ iPad4 แล้ว
ตอนนี้กลับมาไทยแบบไม่มี iPhone เพราะหายไป 
และ iPad ก็หนักเกินกว่าจะพกพาไปไหนได้ 

ต่อไปนี้ เราจะดูแล iPod เครื่องนี้เป็นอย่างดี 
เพราะเธอเป็นความทรงจำที่ดีที่ฝังอยู่ใน iPod เครื่องนี้

ถ้าเธอมาอ่านเจอ
ขอให้เธอรู้ไว้ว่า เรายังรักและคิดถึงเธอเสมอ
TC

เพราะหัวใจของฉันไม่เคยจะห่างเธอ

ป.ล. วันนี้เพิ่งรู้ว่า แฟนเธอ unfriend เราใน facebook 
เราคงเยอะจนเค้ารำคาญสินะ รู้สึกแย่ว่ะ ขอโทษด้วยนะ
ซักวันเราคงจะได้พูดความในใจเรื่องรอเธอได้เต็มปาก

อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไหร่

"อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไหร่"

ไม่ใช่เรื่องแปลกใช่มั้ย? 
ที่เราจะคิดถึงคนรักเก่า
ถึงเราจะบอกว่าเราเลิกกัน
เพราะเราไปเรียนต่อ
เพราะเราต้องห่างกัน
เพราะเราไม่ได้อยู่ใกล้ๆ เธอ
เพราะเราต้องเรียน ต้องทำงานส่ง ต้องปรับตัว
เพราะเราไม่ได้คุยกันทุกวันเหมือนเดิม

แต่มันไม่เคยหมายความว่า เราไม่ได้รักเธอ
ไม่เคยเลยแม้แต่นิดเดียว

ย้อนกลับไปคิดถึงตอนนั้น 
แล้วถามตัวเองกี่ครั้งก็ไม่คำตอบ 
ว่าที่เธอยังคุยกับเราตลอดที่เราอยู่ที่นู่น
เป็นเพราะเธอผูกพัน เป็นห่วง หรืออะไร
หรือเธอเลิกรักเรามานานแล้ว

ถ้าอย่างนั้นเธอจะบอกคิดถึงเราทำไม
ทำไม ทำไมต้องทำให้เรายังรักเธอ

เหมือนที่ในเพลงบอกว่า
"แต่ว่าฉันไม่เคยเพลิดเพลินคิดมองใคร
อาจจะเผลอก็เพียงแค่สายตา"
ที่เล่าให้เธอฟังว่าคุยกับใคร
เราก็ไม่ได้จริงจังกับเค้าซักคน
จริงๆ ก็แค่อยากมีเพื่อนคุยแก้เหงา
เราไม่กล้ารบกวนเธอมาก 
เราอยู่ห่างกัน เราคงต้องโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
จะโทรไปร้องไห้ให้เธอฟังบ่อยๆ ก็ไม่ใช่เรื่อง
เรื่องที่ทำให้เธอลำบากใจ ว้าวุ่นใจ เราก็ไม่อยากทำ
เธอมีงานต้องทำ กิจการของเธอกำลังจะโต
แถมยังมีปัญหาที่ต้องแก้อยู่บ่อยๆ

เราผิดเองใช่มั้ย?
ที่ไม่ได้ทำให้เธอรู้ว่า
เราเป็นห่วง เราคิดถึงเธอ เราร้กเธอมากแค่ไหน

เธอรู้มั้ย?
ตอนที่เราต้องนอนหนาวๆ คนเดียว
เราโคตรคิดถึงเธอเลยว่ะ
เราเหมือนเด็กขาดความอบอุ่น
บางคืนเราก็ต้องนอนร้องไห้คนเดียว
จะเพราะเหงาหรือเพราะเครียดเรื่องงานก็เหอะ
แต่หลังๆ เราไม่อยากร้องไห้ให้เธอต้องมารำคาญใจแล้ว
ผ่านเทอม 1 ไปได้ เราก็ไม่อยากร้องไห้กับเธอแล้ว
เราไปร้องไห้ให้พ่อแม่เราปลอบแทน
ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่สำคัญ แต่เราเกรงใจเธอ

มาคิดย้อนกลับไป 
ว่าเธอเริ่มมีเค้าคนนั้นตอนไหน
คงเป็นตอนที่เธอพูดถึงเค้าบ่อยๆ
พูดถึงแฟนเก่าเค้าที่ออกรายการ Take Me Out
เธอคงคุยกับเค้ามากขึ้น
เธอชอบเค้าอยู่แล้ว
เธอรักเค้า
เค้าน่ารัก
เราคงน่าเบื่อ ไม่มีค่าอะไรแล้ว
เราเฟซไทม์ไปเธอก็ไม่ค่อยจะชอบคุยด้วยแล้ว
ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เราคิดว่าเป็นเพราะกล้องมือถือเธอมีปัญหา
แต่เธออาจจะไม่เต็มใจ
เราเคยขอพาสเวิร์ดเฟซบุ๊กเธอ
เธอไม่ให้
เธอคงมีความลับอะไรแล้ว
เราไม่ได้คิดว่า...เรื่องมันจะเป็นแบบนี้
ถ้ารู้...เราคงเริ่มร้องไห้ไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
ขอบคุณที่ทำให้เราเรียนจบ
แต่เราเสียใจที่ความรักเราจบ
เราคงจะไม่ได้รับความรัก ความห่วงใย ความหวังดีของเธอไปอีกนาน

เราไม่รู้ว่าเธอกับเค้าจะคบกันนานแค่ไหน
บอกตรงๆ
ในใจเราโคตรอิจฉาเค้า
บางทีก็ดีใจที่เธอกับเค้าคบกัน
ดีใจที่เธอได้อยู่กับคนที่เธอรักเธอชอบมานานแล้ว
แต่บางทีเราก็อยากเป็นคนเลวๆ 
ไปแย่งเธอกลับมาจากเค้า
ความจริงเราคงเลวมาก
เลวมากแบบที่เธอคงเห็นมาเยอะ 
แล้วก็อาจจะยังไม่เห็นอีกเยอะ

เราก็อยากเป็นคนดีบ้าง
คนดีที่ซักวันเธอจะหันมาเห็นค่า
เราจะรอเธอ
เราจะไม่คิดว่า เมื่อไหร่เธอจะเลิกกับเค้า
คิดแต่ว่า เร็วๆ เหอะ
เราเหนื่อยจะร้องไห้คิดถึงเธอ

======================
วันนี้เราโทรหาเธอตอน 8.26 น.
เธอยังนอนไม่ตื่น
เธอทำงานดึกๆ ดื่นๆ อีกแล้ว
รู้มั้ยว่าเป็นห่วง
(ตอนที่คบกัน 
เคยบอกเธอว่ามีไรให้ช่วยก็บอก 
เธอไม่เคยจะให้ช่วย)
เราบอกเธอว่า "คิดถึง" 
เธอทำไม่หือไม่อือ
เรารู้ว่าเธอมีสติ ฟังรู้เรื่อง
แต่เธอเฉยชา
เราแค่อยากจะบอกว่า
"เลิกกับเค้าเมื่อไหร่ เราขอรับบัตรคิวคนแรก"
คงไม่ได้พูดในวันนี้
และคงไม่ได้พูดอีกนาน จนกว่า...
วันนั้นจะมาถึง

จะรอนะ 
จะคิดถึงเธออย่างนี้ต่อไป
ผ่านวาเลนไทน์ปีนี้แบบไม่มีเธอไปได้
เราก็ต้องผ่านอีกหลายๆ วันไปได้
เราต้องทำได้ เราต้องรอเธอได้

เมื่อคืนมีพี่คนนึงมาคุยด้วย
เราบ่นว่าอกหัก
เค้าก็พูดแบบที่เราไม่เคยคิด และจะไม่คิด
เราไม่เชื่อว่าเธอจะเป็นแบบนั้น
เค้าบอกว่า ความรัก...ก็เป็นแบบนี้
เราไม่เชื่อ
เรารักเธอ
บางทีมันก็เหมือนฝันลมๆ แล้งๆ
เหมือนว่าเรารอดูดาวหาง
ทั้งๆ ที่มันอาจจะไม่ผ่านโลกมาให้เห็นอีกเลยก็ได้

คิดถึงนะ
ถึงจะเหงาก็จะรอ
รอเธอคนนี้คนเดียว
คนที่ทำให้เรารู้จักคำว่า "รัก" จริงๆ
รีบๆ เลิกกันนะ 
ระวังจะมีคนมาจีบเราแล้วเราใจอ่อนล่ะ
จริงๆ ก็มีแล้วแหล่ะ แต่ไม่สำเร็จ 

TC
หวังว่าจะได้ใช้คำนี้เร็วๆ

วันจันทร์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

ส่งเพลงนี้คืนมาให้ฉันที

เพลงของเธอที่ทำให้วาเลนไทน์ไม่เหงา
ปีที่แล้ว เราซื้อ iPhone5ให้ตัวเองเป็นของขวัญวันวาเลนไทน์
แต่เธอก็ส่งคลิปมาให้เราหลังวาเลนไทน์ 1วัน
คลิปนั้นคือเพลง "ส่งเพลงนี้คืนมาให้ฉันที" จนเราน้ำตาแตก
http://m.youtube.com/watch?v=CU-cJl_QG50&desktop_uri=%2Fwatch%3Fv%3DCU-cJl_QG50

จริงๆ ไม่เคยจำได้ว่า วาเลนไทน์ทุกปี เราเคยทำอะไรหวานๆ กันบ้าง
ไม่มีความทรงจำ ไม่เคยบันทึกไว้ มันก็เป็นวันธรรมดาๆ วันนึง
แต่เพราะทุกวันธรรมดาของเราเมื่อก่อน เรามีกันและกัน
มันก็เป็นวันแห่งความรักทุกวันอยู่แล้ว

ขอแค่ให้รู้ว่ารักกันก็พอ

รักนะ
แค่ได้ยินว่า จุ๊บๆ ก่อนนอนทุกคืนก็ทำให้วาเลนไทน์มันไม่มีค่าอะไรเลย
เราอาจจะไม่ค่อยมีเรื่องคุยกัน บางทีก็เงียบใส่กัน
บางวันก็คุยแปบเดียวแล้วก็วางสาย
บางวันก็ลืมเติมความหวานให้กันเท่าตอนที่จีบกันใหม่ๆ คบกันใหม่ๆ
แต่ทุกวันที่มีเธอมันคือวันที่พิเศษที่สุดแล้ว
เธอคือคนที่เติมความมั่นใจ เติมกำลังใจให้เราเสมอ
ทุกวันนี้ตื่นขึ้นมาก็รู้สึกเหมือนหลงทางเหมือนกันนะ
มมันไม่เคยชิน ตอนนี้ก็ทำได้แแค่พยายามทำใจใให้รักเธอเท่าเดิม ไม่มากไปกว่านี้
จะไม่ได้ไม่ต้อง...ไปกว่านี้


คิดถึงเธอที่สุด
TC

ขอโทษที่เราไปเรียนต่อ ทิ้งเธอไป ไม่มีคนดูแล
จากความรักมันเลยกลายเป็นความห่างเหิน
แต่ขอให้เธอรู้ไว้ว่าหัวใจของฉันไม่เคยจะห่างกัน

วันอาทิตย์ที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

ไม่เคยจะห่างกัน

เพลง "ไม่เคยจะห่างกัน"
แม้วันนี้ไม่มีเธอใกล้ๆ
แต่รู้ว่าใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน
ใครกี่คนไม่เคยคิดผูกพัน
ก็เพราะใจฉันนั้นมีแต่เธอเพียงคนนี้

ด้วยภาระและทางที่เราต้องเดิน
แต่ว่าฉันไม่เคยเพลิดเพลินคิดมองใคร
อาจจะเผลอก็เพียงแค่สายตา
เพราะหัวใจนั้นรู้ว่ามีเธอในใจเท่านั้น

อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไร
อยู่ตรงนี้เธอรู้ไว้เลยว่าคิดถึงเธอจนล้นหัวใจ
ได้โปรดเธอจงมั่นใจว่า
ฉันคนนี้รักเพียงแต่เธอ

อยู่ตรงนั้นเธอเองจะเหงาซักเท่าไร
อยู่ตรงนี้ยิ่งเหงาเท่าไรก็ยิ่งรู้ว่าฉันรักเธอ
ต่อให้เนิ่นนานที่เราไม่เจอะเจอ
แต่ทุกนาทีหัวใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน


===================================

เธอคงรู้จักเพลงนี้มานาน
เรารู้จักเพลงนี้แบบไม่รู้จักจากซีดีที่เธอทำให้
แต่เรากลับรู้จักเพลงนี้แล้วก็ฟังแบบจริงๆ จังๆ ในวันที่เราห่างกันจริงๆ 

ตลอดชช่วง ๑ ปีที่เราห่างกันจริงๆ
มันก็ทำให้เรารู้สึกว่าเราต้องเข้มแข็งมมากขนาดไหนในวันที่ไม่มีเธออยู๋ด้วย
ตอนไปเรียนเทอมแรก เธอก็ยังดูคิดถึงเรา
เป็นห่วงเรา อยากกอดเรา
ยิ่งตอนหน้าหนาว เรายิ่งอยากกอดเธอมากกว่าปกติ
ฤดูหนาวคือฤดูเหงาอย่างที่คนเค้าพูดกันจริงๆ
ยิ่งหนาว ยิ่งต้องการความอบอุ่น
จะให้เราอ้อนเธอบ่อยๆ ก็ใช่เรื่อง
เธอมีงานต้องทำ มีเรื่องต้องเครียด
ให้เราทำแบบนี้เราก็เกรงใจเธอเป็น
เราไม่อยากให้เธอเสียการงาน

พอเรากวนเธอน้อยลง
คงจะทำให้เธอเหงาแล้วอยากมีใครซักคนใกล้ๆ จริงๆ ซักที
ขอโทษ ที่เราเลือกไปเรียนต่อ
เราไม่รู้เหมือนกันว่า
ถ้าไม่ยอมรับข้อเสนอของเธอที่ว่า
เราเลิกกัน เพื่อที่จะให้ทั้งสองฝ่ายมีคนดูแลใกล้ๆ
เราบินปุ๊บก็คือเลิกกันปั๊บ
แล้วหลังจากที่เราบินไป เธอก็ยังคุยกับเราเหมือนเดิม
อยู่ครึ่งปี
ครึ่งปีที่ทำให้เรารู้สึกว่า
อีกครึ่งปี หรืออีกหนึ่งปีต่อมา ทุกอย่างจะเหมือนเดิม
ถึงเราจะเถลไถล คุยกับคนนู้นคนนี้
ภายใต้เงื่อนไขว่าเราเลิกกัน
แต่ในใจเราก็ยังมีเธออยู่ตลอด
ตรงนี้คงเป็นความผิดของเราเองที่เราทำอย่างนั้น
ไปคุยกับคนอื่นอย่างนั้น อย่างที่เธออาจจะไม่เคยชอบ แต่ไม่เคยบอก
สุดท้าย เราก็ไม่ได้จริงใจจริงจังกับใครซักคน
ยกเว้นเธอ
แต่เธอก็คงเข้าใจไปอีกแบบ
แบบที่ไม่มีโอกาสให้เราแก้ตัว

เราก็อยากจะคิดบวกว่า
ถือว่าให้เธอได้มีโอกาสลองคบกับคนดีๆ คนอื่นบ้าง
หลังจากที่เราเคยทำอย่างนั้นไป 2-3 คน
แต่สุดท้ายก็ตายรัง
มันอาจจะเป็นเพราะความผูกพันอย่างที่เธอเคยบอก
แต่ถ้าไม่ใช่เพราะเรารักเธอ
เราคงไม่กลับไปหาเธออย่างที่เคยทำ

ความจริงแล้วเธออาจจะแค่ผูกพันอย่างที่เธอบอก
ความรักมันอาจจะไม่มีเหลืออยู่เลยก็ได้
ถ้าเป็นอย่างนั้น เราก็คงทำได้แค่โหยหาอดีตที่ไม่อาจหวนคืน

พูดจริงๆ ว่า...
ช่วงนี้เรากลับมาคิดถึงเรื่องที่เธอเคยถามว่า
โตขึ้นแล้วจะทำยังไง
แต่งงานมีลูกมั้ย...
แต่งงานกับเธอมั้ย...
เราจะคบกันต่อไปมั้ย...

ตอนนี้รู้สึกผิดมากกับคำตอบที่เคยให้เธอไป
ใช่ เราอยากมีลูก เพราะเรารักเด็ก
แต่เราก็อยากมีเธอ
เธอคือความอบอุ่นในชีวิตที่เราไม่เคยได้จากที่ไหน
ความอบอุ่นที่เรารอคอยมาตลอด 1 ปี
ความอบอุ่นที่ทำให้เรารู้สึกว่า
ขนาด 1 ปีที่ผ่านมายังทนห่างกันได้
จะทนอีก 1 ปี 2 ปี 3 ปี 4 ปี 5 ปี
เพื่อรอพบความอบอุ่นใจอีกครั้งจะทำได้มั้ย
เราก็อยากรอ....

เธอรู้มั้ย....
มันเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคิดถึงเธอ
เราเคยโทร เคยเฟซไทม์ไปร้องไห้ให้เธอฟัง
ระบายให้เธอฟังเรื่องเรียน เรื่องปัญหาชีวิตการเรียนต่างๆนานา
แต่เรื่องที่เราไม่เคยบอกเธอคือ
นอกจากเรื่องเรียนแล้ว เราคิดถึงเธอมากแค่ไหน
เราเป็นห่วงเธอมากแค่ไหนเวลาเธอขับรถไกลๆ
เวลาเธอนอนดึกๆ ทำงานดึกๆ
เวลาเธอทักมาว่า ยังไม่ง่วงอีกหรอ ทำไมนอนดึกจัง
เรากลับรู้สึกว่าเราเป็นห่วงเธอมากกว่าจะดีใจที่เธอเป็นห่วงเรา

เวลานี้...
มีคนดูแลเธอ
เราไม่รู้ว่าเค้าดูแลเธอดีแค่ไหน
ดีกว่าเรา หรือแย่กว่าเรา หรืออาจจะเปรียบเทียบกันไม่ได้
เราไม่เคยรู้...

ตอนนี้รู้แต่ว่า....
ถ้าเธอเลิกกับเค้า
เราจะขอโอกาสให้เรากลับมาคบกันอีกได้มั้ย
"ขอเธอได้ไหม ให้โอกาสฉัน กลับมาเหมือนก่อนที่เราเคยรักกัน ฉันไม่เคยลืม แม้เพียงสักวัน เวลานั้นชีวิตฉันได้รักเธอ เข้ามากอดฉัน เหมือนเดิมอีกครั้ง อยากจะฟังคำๆ นั้นอีกซักที"

ตอนนี้ เราสองคนก็ "(ไม่) เคย (จะ) ห่างกัน" แล้วนะ
ห่างกันมา 6 เดือนแล้ว นับตั้งแต่ที่เธอไปมีเค้าคนนั้น
เธอจะรักเค้ามากนานแค่ไหน นานแค่ไหน
เมื่อไหร่จะเลิกกันเราก็ไม่รู้
เราดีใจที่เห็นเธอมีความสุข 
แต่ก็บอกตรงๆ ว่า อดอิจฉาเค้าไม่ได้
เค้าได้ดอกไม้จากเธอในวันแห่งความรัก
เราไม่เคยได้ 
เราเคยได้ของอะไรก็ไม่รู้มากมายจากเธอ
เราจำไม่ได้ว่าเราเคยให้ของกันในวันวาเลนไทน์รึเปล่า
เรารู้แต่ว่า เรารักกันก็พอในวันนั้น
เราอาจจะหวานกับเธอน้อยมาก 
แต่ไม่ได้แปลว่า เราไม่เคยหรือไม่รักเธอ
รักของเรามีให้เธอเหมือนเดิม 
ถึงตอนนี้เราก็ยังรักเธอเหมือนเดิม
เรายังรอคอยวันที่จะถามได้เธอว่า เรายังรักกันอยู่ใช่มั้ย
ถ้าวันที่เธอไม่มีใคร แล้วคำตอบของเธอคือคำว่าไม่
เราจะไปจากชีวิตเธอ และคงจบสิ้นการรอคอยแบบลมๆ แล้งๆ

TC
จะรอคอยอย่างมีความหวัง

วันศุกร์ที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

15 กุมภา หลังวาเลนไทน์

15 กุมภาพันธ์ หลังวาเลนไทน์ผ่านไป 1 วัน
และ 1 ปี หลังจากที่มีคนส่งเพลงหวานซึ้งให้

ใครคนนั้นคือแฟนเก่า
แฟนเก่าคือคนที่มีแฟนใหม่แล้ว และเราไม่มีสิทธิเข้าไปข้องเกี่ยวในชีวิตเขามากเท่าเมื่อก่อน

บล็อกนี้เกิดขึ้นหลังจากที่ได้หยิบซีดีที่เธอทำให้เรา
ซีดีนั้นใช้เพลง "ไม่เคยจะห่างกัน" ที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน
และไม่เคยฟังอีกเลยหลังจากที่เรากลับมาจากการห่างกัน 1 เดือนครั้งนั้น
กรุงเทพฯ -ชาติตระการ 1 เดือน ทั้งใกล้ ทั้งเร็ว
กรุงเทพฯ - แคนเบอร่า 1 ปี (ตอนแรกคิดว่า 1ปีครึ่ง) ทั้งไกล ทั้งนาน

เราจะพยายามเขียนบล็อกนี้ทุกวัน เพราะเราจะคิดถึงเธอทุกวัน
ไม่ได้จะแช่งให้เธอเลิกกับแฟนใหม่ เพราะเค้าก็แสนดี น่ารัก ฐานะดี การงานดี ดีกว่าเราทุกอย่าง
แต่ถ้าเธอเลิกกับเค้า เราขอรับบัตรคิวเป็นคนแรก
คนแรกที่อยากจะมีปีที่ ๗ ๘ ๙ ๑๐ .... กับเธอไปอีกเรื่อยๆ

ถ้าถึงวันนั้น เราจะเอาบล็อกนี้ให้เธออ่าน
นอกจากการสื่อสารทางวอลล์เฟซบุ๊กที่เปิดให้เธออ่านได้คนเดียว
ก็คงมีวิธีนี้แหล่ะที่จะทำให้เธอได้อ่านอะไรเต็มๆ

คิดถึงเธอจนล้นหัวใจ  ((เลยนะ  เคยรู้มั่งป่ะเนี่ย อ้วน)))
TC

รู้ไว้เลยว่าหัวใจของฉัน ไม่เคยจะห่างกัน....