รอนะครับ

ยังไงเธอก็เป็นคนที่เรารักที่สุด

ไม่ว่าเราจะไปคุยกะใคร แอบไปคบกับใคร

เราก็รักเธอที่สุด

เอาจริงก่อนหน้านี้เราไม่เคยคิดจะคบกับใครนานๆ

นานแค่ไหนก็ไม่รู้ที่เราคบกัน ก่อนเลิกกัน

เราไม่เคยนับว่าเราคบกันมากี่ปีแล้ว

เพราะคบกี่ปีมันไม่เคยสำคัญ 

สิ่งที่สำคัญมันอยู่ที่เรารักกัน

แต่สิ่งที่แย่ที่สุดคือเรารักเธอ

แต่เราก็ทำร้ายเธอ จนเธอเลิกรักเรา

เสียใจมากที่สุดท้ายเธอเหลือแค่ความผูกพัน (อย่างที่เธอบอก)

เธอไม่ได้รักเรา ทุกอย่างมันเหลือแค่ความผูกพัน

มันเหลือแค่อะไรที่เราไม่เคยรู้

เราผิดเอง เรายึดติดกับคำมั่นว่า "มีอะไรก็บอก"

แต่กลายเป็นว่าเราบอกอยู่ฝ่ายเดียว

เธอไม่บอก เราก็ไม่ค่อยสังเกต 

เธออาจจะไม่เข้าใจว่าเราโง่เกินไป

คิดถึงอะ อยากกอดเธอ

เราอดทนมา ๑ ปี (ตอนแรกปีครึ่งด้วยซ้ำ)

เพื่อที่จะกลับมากอดเธอ

สุดท้ายต้องเสียน้ำตารายวันหลายเดือนแล้ว

เรารู้ว่า ร้องไห้ไป ก็ไม่ช่วยทำให้เธอกลับมารักเราหรอก 

ความสงสารมันจะไม่ช่วยต่อแก้วที่แตกไปหรอก

เราก็ไม่รู้ว่าความรักครั้งใหม่ของเธอจะยาวนานขนาดไหน

เธอกับเค้ารักกัน

อาจจะแต่งงานกันก็ได้

เราเจ็บที่สุดที่ต้องเสียคนรักไป เพราะความเอาแต่ใจของตัวเอง

เราบอกเธอ แต่เธอไม่เคยบอกเรา 

ถึงเธอบอกเรา เราก็ทำอะไรไม่ได้

เธอถึงเลือกบอกเราตอนที่มันสายเกินไปแล้ว

เราก็ไม่รู้จะทำยังไงอ่ะ

ตอนเราแอบไปคบกับคนอื่น เธอจับได้ เธอบอกเลิกเรา

ตอนเราเลิกกับคนอื่นเราไปคบกับเธอได้อีก

แต่เราไม่เคยรู้ว่าเธอกับเค้าจะเลิกกันเมื่อไหร่

แล้วเราก็ไม่เคยจะอยากคิดอย่างนี้ อย่างตัวอิจฉาที่เธอชอบว่าเรา

เธออยู่กับเค้าเธอเป็นตัวของตัวเอง

แต่เธออยู่กับเรา เธอไม่มีความสุข เธอต้องตามใจเราไปหมด

เราเสียใจที่ไม่ได้ทำให้เธอมีความสุข และได้เป็นตัวของตัวเองอย่างนี้

เราอยากได้แค่โอกาสที่จะเริ่มต้นใหม่ 

อยากทำให้เธอมีความสุข

ข้าวของที่เราซื้อให้จากที่นู่น ดูจะเป็นสิ่งที่แสดงว่าเราคิดถึงเธอ

แต่เธออาจจะไม่เคยรับรู้

และถ้ามองอยางคนนอก เธอไม่สามาถซื้อได้ด้วยเงิน แต่ต้องซื้อด้วยใจ

รักนะ รอเธอเสมอ 

ในวันที่เราเจอหน้ากัน

ทุกวันนี้ก็ยังเสียใจกับสิ่งที่เคยทำลงไป ถึงอะไรบางอย่างจะดีขึ้นบ้าง แต่มันก็ไม่เคยดีเท่าตอนที่เรามีเธอ ทั้งๆ ที่ตอนที่เธอมีเรามันอาจจะเป็นช่วงที่แย่ที่สุดในชีวิตเธอ

บางทีเราก็รู้สึกดีที่เธอยังใครกับเรา 

บางทีเราก็รู้สึกได้ถึงความเฉยชาที่เราได้รับ

บางทีเราก็โทษตัวเองจนไม่รู้จะโทษยังไง 

มันคงเป็นโทษที่เธอไม่เคยคิดจะอภัยให้

บางทีเราคงโหยหาความรักจากแเธอมากเกินไป แล้วก็ใช้วิธีผิดๆ 

การที่เธอบอกว่ามีอะไรให้บอกหมด เราแค่อยากให้เธอหึงเราบ้าง

แต่เธอกลับคิดว่าเรานอกใจ

การที่เธอไปมีคนอื่น แต่เราคิดถึงเธอทุกวัน 

เราฟังเพลงรัก อารมณ์ดีทุกวัน

มีความหวังที่จะเรียนจบเพื่อที่ซักวันเราจะได้กลับไปเจอหน้าคนที่เรารักเร็วๆ 

แต่สิ่งที่เราได้รับ คือ การบอกว่าเรามีแฟนใหม่แล้ว

ทั้งๆ ที่เธอเคยบอกว่า มีอะไรก็ให้บอก 

เราไม่เคยคิดว่าเราโดนหลอก

เราแค่เสียใจที่เธอไม่เหมือนเดิม 

เรื่องของเราสองคนไม่มีวันเหมือนเดิม

ปีที่ 6 ของเราในสายตาเธอไม่เคยดีเหมือน 6 เดือนแรกที่เราคบกัน

เรามีแต่แย่ลง เธอรักเราน้อยลง

แต่เรารักเธอมากขึ้น เป็นห่วงเธอมากขึ้น

เราพยายามแชร์สิ่งที่เราคิด แต่เธอคิดว่าเราต่อต้านสิ่งที่เธอกำลังเป็น

ความหวังดีมันไม่เคยมีค่าถ้ามันไม่เคยถูกสัมผัสหรือรับรู้

คิดถึงแลยังรักเหมือนเดิม

ยังรออยู่นะ ไม่กดดันให้เธอเลิกกับเค้าหรอก

ขอแค่ซักวันจะมีโอกาสได้รักกันอีกซักครั้ง 

ไม่ว่าจะฐานะแฟน ฐานะเพื่อน หรืออะไรก็ตาม

เรายังเป็นกำลังใจและคอยตามติดความสำเร็จของเธอตลอดนะ

ถึงเธอจะพยายามปิดกั้น

เราก็จะทำเท่าที่ทำได้ เท่าที่เธออยากให้เป็น

เท่าที่เธออยากเป็นตัวของตัวเอง

เราไม่รู้ว่าในชีวิตนี้จะมีโอกาสได้ดูแลเธออีกมั้ย 

เราเพียงแค่สัมผัสอะไรบางอย่างได้จากตัวเธอ 

สิ่งที่เราคิดว่าเปลี่ยนแปลงไปอาจจะเป็นสิ่งที่เธออยากเป็นจริงๆ

นิยามความรักของเธอคงหมายความว่าให้คนที่เรารักทำตามที่เค้าอยากทำสินะ

เราจะทำอย่างนั้นเช่นกัน

ถึงความรักของเรามันจะไม่เหลือค่าอะไรอีกแล้ว 

แต่เธอยังสำคัญที่สุดในชีวิตเราเสมอมา 

ระยะทางอาจทำให้คนไม่เข้าใจกัน 

โดยเฉพาะคนที่ไม่ยอมเปิดใจพูดกัน

เราทำดีที่สุดแล้วตอนที่อยู่ออสเตรเลีย 

แต่เราก็คงทำแย่ที่สุดไปพร้อมๆ กัน

วันนี้ เราพร้อมที่จะทำดีที่สุดอีกครั้ง

หลายครั้งที่เราบอกตัวเองว่า เธอคบกันคลิกกัน อะไรก็มองกันว่าดีไปหมด

จนวันนี้เราก็ไม่เคยแน่ใจว่าความคิดเราจะถูกต้อง

สิ่งที่เราทำได้มากที่สุดตอนนี้คือมองเห็นความสุขของเธอกับเค้า อย่างมีความสุข

แต่ถ้ามีปัญหาอะไร (ไม่ต้องเกี่ยวกับความรักก็ได้) เรายินดีช่วยเหลือเสมอนะ

ยังรักเหมือนเดิม ไม่เคยลดลง

คิดถึงเธอทุกวัน

พอดีไปเจอว่านิยายเรื่อง Love Sick ในเด็กดี

ที่เธอชอบแล้วก็แนะนำให้เราอ่านตั้งแต่อยู่ปี ๑ 

(แต่เราก็ไม่เคยอ่านหรอกนะ หรือเริ่มอ่านไปได้นิดนึงแล้วไม่ได้อ่านต่ออ่ะ)

ก็ทำให้เราคิดถึงเรื่องราวเก่าๆ ของเรา ของเธอ

เธอเคยเขียนนิยายเรื่องนึง

เรื่องอะไรจำชื่อไม่ได้แล้วหล่ะ

แต่เราน่าจะมีไฟล์เก็บไว้

ไม่อยากกลับไปหา

ยิ่งกลับไปหา ยิ่งกลับไปเจอ 

เราจะยิ่งร้องไห้ เราไม่อยากร้องไห้คิดถึงเธออีก

ไม่อยากทำให้เธอต้องเป็นห่วง

เธอคงไม่ได้ห่วงเราหรอก

แต่เธอคงห่วงว่าเราจะไปทำชีวิตคู่ของเธอกับแฟนใหม่ของเธอพัง

เค้าเป็นคนดี เค้าเป็นที่ทำให้เธอเป็นตัวของตัวเองมากที่สุด

เรามันแย่ เอาแต่ใจตัวเอง บีบบังคับเธอตลอดเวลา

เราก็แอบน้อยใจนะ 

ถ้าเธอแค่บอกเราว่า เธอต้องการเป็นตัวของตัวเอง

เราก็จะไม่บังคับเธอป่ะ

เราก็แอบเสียใจว่า เธอยกเรื่องนี้มาเป็นข้ออ้างให้เราตัดใจ

เราก็แอบเข้าข้างตัวเองว่าเธอคงอยากให้เราตัดใจ

เห้ยบอกจริงๆ ถ้าเธอได้อ่านบล็อกนี้

ขอให้เธอรู้ไว้เลยว่า เธอคือคนที่เรารักที่สุดตลอด ๖ ปีที่ผ่านมา

ตอนนี้ก็ยังรักอยู่

ขอแค่เธอว่าง เราพร้อมจะกลับไปยืนข้างๆ จับมือไปกับเธอ

คิดถึงเธอนะ 

คิดถึงตอนเธอมาอยู่บ้านเราตอนน้ำท่วม

คิดถึงตอนที่เราไปบางแสนด้วยกัน 

ไปก็ไม่ได้เที่ยว

แต่ไปดูทำเลที่เธออยากจะเปิดร้านนม

คิดถึงตอนเธอพยายามทำนมกล้วยเนอะ น่ารักดี

ชีวิตตอนนั้น เราสองคนอาจจะดูไม่มีอนาคต แต่เรารักกัน

เราไม่เคยรู้ว่า เธอรู้ว่าเรารักเธอมากแค่ไหน

เอาจริงๆ เรารักเธอมากกว่าพ่อแม่เราอีก เรารักเธอพอๆ กับอาม่าเรา

จะบอกว่าผูกพันก็ใช่ แต่มันมาคู่กับความรัก 

เราเคยนอกใจเธอ

เธอรู้รึเปล่าว่าการที่เรานอกใจเธอ

แอบไปคุยกับคนอื่น (ซึ่งก็บอกเธอตลอด) แม่งโคตรจะเป็นข้อพิสูจน์ที่ดีที่สุดว่าเรารักเธอที่สุดอ่ะ

ตอนเราไปคุยกับน้องป. เธอก็เห็นว่าเราร้องไห้ขนาดไหนตอนที่เธอบอกเลิก 

เธอบอกว่าเธอกลับมาคบกับเราเพราะสงสาร 

แค่สงสาร!!!

เธอไม่ได้รักเราแล้วแม้แต่นิดเดียว

เรื่องพวกนี้เราก็บังคับจิตใจเธอไม่ได้หรอก

เรารู้แต่ว่า ซักวัน เราจะจีบเธอ (ถ้ามีโอกาส โชคชะตามันต้องเข้าข้างเราเข้าซักวันแหล่ะน่า)

จีบเธอกลับ ทำอะไรตามใจเธอตลอด ให้เธอเป็นตัวของตัวเอง

แต่อีกใจนึงนะ เราก็แอบเจ็บลึกๆ ว่ะ 

กลัวว่า วันนึงเราจะต้องเสียใจอีกครั้ง

เพราะเธอไม่เคยบอกว่า เธอต้องการอะไรจากเรา

เธอต้องการให้เราเป็นยังไง

เอาจริงๆ เท่าที่รู้ เราก็พยายามปรับตัว 

เราพูดจาไม่ดีเลยกับเธอ เราจะไม่ทำอีกถ้ามีโอกาสหน้า 

ครั้งหน้า ถ้าเราเจอกัน เราจะอารมณ์ดี จะไม่มีการอารมณ์เสียใจเธอเด็ดขาด

เราต้องทำได้ เรารักเธอ

ไม่รู้ว่าชาตินี้เธอจะหันมารักเราอีกบ้างมั้ย

เศร้าว่ะ การที่เรารักใครคนนึงมากขึ้น แต่เค้ากลับรักเราน้อยลงจนมันเป็นศูนย์ จนสูญเสียเค้าไป

รักนะ 

น้องอ้วน 

ดีใจนะ

วันนี้ไลน์ไปหาเธอ
เธอก็ยังตอบ

ดีใจนะที่ยังตอบ

นึกทีไรก็เสียใจทุกที
ที่เธอไม่ยอมบอก
ว่า...ตลอดเวลาที่เธอคบกับเรา
เธอไม่เป็นตัวเอง

ถ้าเธอแค่บอก
เราจะยอมเปลี่ยนตัวเอง
ปรับตัวเองอย่างไม่มีอิดออดเลย
เพื่อคนที่เรารัก
อะไรมันก็ต้องทำได้ป่ะวะ

เราไม่แน่ใจว่าที่เธอพูดอย่างนั้น
เป็นเพราะเธอพยายามหาเหตุผล
ให้เราไปไกลจากเธอ
ไกลจากการทำร้ายแฟนใหม่ของเธอ
ใครๆ ก็รู้ว่า แฟนเก่ามันก็เท่ากับหมาหัวเน่า
คนใหม่ในตอนที่รักกัน อะไรมันก็ดีไปหมด
แต่ไม่แน่ เค้าอาจจะดีกว่า ร้อยเท่า ล้านเท่าจริงๆ

เราคงทำได้แค่รอ
แต่ไม่แน่ ซักวันนึง เราอาจจะรอไม่ไหว รักคนอื่นมากกว่าเธอนะ

รัก และคิดถึงเสมอ c------T

อยู่ตรงนี้รู้ไว้เลยว่าคิดถึงเธอจนล้นหัวใจ

เมื่อคืนนี้เราโทรไปคุย ไปเคลียร์กับเธอ

เราได้รู้อะไรที่คาใจมากขึ้น

เราขอเธอว่า ถ้าเราจะรอเธอ เราขอให้เธอรับรู้ว่า 

ถ้าเธอว่างแล้วไม่มีใคร ขอให้รู้ว่ามีเราที่รอเธออยู่

มันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่เราจะรู้คำตอบจากเธอ

อย่างน้อยเราก็ได้บอกความในใจออกไป

ตามประสา ถ้าหากรักนี้ไม่บอกไม่พูดไม่กล่าว เค้าจะรู้ว่ารักหรือเปล่า อาจจะไม่แน่ใจ

แต่สิ่งนึงที่ยังทำให้เราช็อกจนถึงตอนนี้ 

ตื่นมาความรู้สึกเราก็ด้านชาไปหมด

เราสำนึกผิด รู้สึกผิด แล้วก็รู้ตัวว่าตัวเองเหี้ยขนาดไหน

ทำไมเธอถึงไม่รักเราแล้ว

เราผิดเองที่นอกใจเธอ หลายครั้งจนแทบจะไม่เหลือความรักติดไว้ในใจเธออีกแล้ว

เราทำพลาดเอง

เราเจ้าชู้

แต่เธอรู้ไม่หมดว่า ในใจเราคิดอะไรอยู่

เรามันเหี้ย ไม่มีอะไรไปมากกว่านี้ที่ทำให้เธอหมดรัก 

แต่เราจะรักเธอตลอดไป

แม้ว่าวันนี้มันจะเป็นไปไม่ได้อีก

เราจะไม่โทษเธออีก

เพราะเราทำเลวกับเธอเสมอมา

แค่เธอไม่พูด

ถ้าเธอพูดดีๆ หรือโมโหแรงๆ ซักครั้ง

เราคงคิดได้

วันนี้เราทำอะไรไม่ได้

ทำได้ดีที่สุดคือเคลียร์กับเธอเมื่อคืน

ขอให้รักกันให้ดีนะ

ให้นานนะ อยู่กันดีๆ

รักกันให้มันคุ้มกับวันนี้ 

ที่ฉันต้องลา

บอกตรงๆ ว่าเราดีใจที่เห็นเธอมีความสุขกับเค้า

แต่ก็บอกตรงๆ เหมือนกันว่า เราก็ไม่มีความสุขและเสียใจมากที่เราเหี้ยจนเสียเธอไป

คนที่เรารักมากขึ้นทุกวัน

ไม่เคยมีวันไหนที่เราจะไม่รักเธอ ไม่คิดถึงเธอตลอด 1 ปีที่ผ่านมา

ความรักของเธออาจจะเหลือแค่ความผูกพัน

แต่ความรักและความผูกพันของเรามันยังอยู่ด้วยกัน และอยู่ในความทรงจำของเราที่มีต่อเธอไปอีกนาน 

เราไม่รู้ว่ามันจะอยู๋ไปอีกนานเท่าไหร่ แต่เชื่อว่ามันจะอยู่ไปจนวันที่เราตาย

เราเชื่อว่าเธอกับเค้าไม่เลิกกันง่ายๆ

คบกันนาน และอาจจะแต่งงานกัน

เรามีความสุขที่ได้เห็นเธอกับเค้ารักกัน

เราอาจจะแค่ยังหลุดจากอดีตไปไม่พ้นเท่านั้นเอง

รักเสมอและตลอดไป

อดีตแฟนของเธอ TC

ความรักความหลังที่ฝังอยู่ใน iPod

วันนี้เรามองดู iPod 4 แล้วคิดถึงเธอ

เธอมีปัญญาซื้อ iPhone 4 

เรามีเงินแค่นี้ แต่อยากมีอะไรคล้ายๆ เธอ

ให้เข้าใจอะไรเธอมากขึ้น

ให้มีอะไรไว้คุยกับเธอ

ปลายๆ เดือนมีนาคม 2011 หลังเรียนจบได้ไม่กี่สัปดาห์

เรารวบรวมเงินเก็บได้ 8000 กว่าบาท

เธอพาเราไปซื้อที่ร้าน AOB Mobile ที่มาบุญครอง

เธอบอกว่าร้านนี้ดีดัง ไว้ใจได้

เคสสีฟ้าก็เป็นเคสที่ซื้อทันทีหลังจากถอ iPod มา

เธอบอกเคสเปลือยๆ แบบนี้สวยดี

แต่มันหลุดง่าย เราเลยซื้อเคสใหม่สีดำ แบบคลุมปุ่มโฮม 

ใช้จนขาด แล้วกลับมาใช้เคสที่เธอเลือกให้

เราหยิบ iPod เครื่องนี้ไปออสเตรเลียด้วย 

ได้ใช้น้อยมากเพราะมี iPhone5 กะ iPad4 แล้ว

ตอนนี้กลับมาไทยแบบไม่มี iPhone เพราะหายไป 

และ iPad ก็หนักเกินกว่าจะพกพาไปไหนได้ 

ต่อไปนี้ เราจะดูแล iPod เครื่องนี้เป็นอย่างดี 

เพราะเธอเป็นความทรงจำที่ดีที่ฝังอยู่ใน iPod เครื่องนี้

ถ้าเธอมาอ่านเจอ

ขอให้เธอรู้ไว้ว่า เรายังรักและคิดถึงเธอเสมอ

TC

เพราะหัวใจของฉันไม่เคยจะห่างเธอ

ป.ล. วันนี้เพิ่งรู้ว่า แฟนเธอ unfriend เราใน facebook 

เราคงเยอะจนเค้ารำคาญสินะ รู้สึกแย่ว่ะ ขอโทษด้วยนะ

ซักวันเราคงจะได้พูดความในใจเรื่องรอเธอได้เต็มปาก

อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไหร่

"อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไหร่"

ไม่ใช่เรื่องแปลกใช่มั้ย? 

ที่เราจะคิดถึงคนรักเก่า

ถึงเราจะบอกว่าเราเลิกกัน

เพราะเราไปเรียนต่อ

เพราะเราต้องห่างกัน

เพราะเราไม่ได้อยู่ใกล้ๆ เธอ

เพราะเราต้องเรียน ต้องทำงานส่ง ต้องปรับตัว

เพราะเราไม่ได้คุยกันทุกวันเหมือนเดิม

แต่มันไม่เคยหมายความว่า เราไม่ได้รักเธอ

ไม่เคยเลยแม้แต่นิดเดียว

ย้อนกลับไปคิดถึงตอนนั้น 

แล้วถามตัวเองกี่ครั้งก็ไม่คำตอบ 

ว่าที่เธอยังคุยกับเราตลอดที่เราอยู่ที่นู่น

เป็นเพราะเธอผูกพัน เป็นห่วง หรืออะไร

หรือเธอเลิกรักเรามานานแล้ว

ถ้าอย่างนั้นเธอจะบอกคิดถึงเราทำไม

ทำไม ทำไมต้องทำให้เรายังรักเธอ

เหมือนที่ในเพลงบอกว่า

"แต่ว่าฉันไม่เคยเพลิดเพลินคิดมองใคร

อาจจะเผลอก็เพียงแค่สายตา"

ที่เล่าให้เธอฟังว่าคุยกับใคร

เราก็ไม่ได้จริงจังกับเค้าซักคน

จริงๆ ก็แค่อยากมีเพื่อนคุยแก้เหงา

เราไม่กล้ารบกวนเธอมาก 

เราอยู่ห่างกัน เราคงต้องโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

จะโทรไปร้องไห้ให้เธอฟังบ่อยๆ ก็ไม่ใช่เรื่อง

เรื่องที่ทำให้เธอลำบากใจ ว้าวุ่นใจ เราก็ไม่อยากทำ

เธอมีงานต้องทำ กิจการของเธอกำลังจะโต

แถมยังมีปัญหาที่ต้องแก้อยู่บ่อยๆ

เราผิดเองใช่มั้ย?

ที่ไม่ได้ทำให้เธอรู้ว่า

เราเป็นห่วง เราคิดถึงเธอ เราร้กเธอมากแค่ไหน

เธอรู้มั้ย?

ตอนที่เราต้องนอนหนาวๆ คนเดียว

เราโคตรคิดถึงเธอเลยว่ะ

เราเหมือนเด็กขาดความอบอุ่น

บางคืนเราก็ต้องนอนร้องไห้คนเดียว

จะเพราะเหงาหรือเพราะเครียดเรื่องงานก็เหอะ

แต่หลังๆ เราไม่อยากร้องไห้ให้เธอต้องมารำคาญใจแล้ว

ผ่านเทอม 1 ไปได้ เราก็ไม่อยากร้องไห้กับเธอแล้ว

เราไปร้องไห้ให้พ่อแม่เราปลอบแทน

ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่สำคัญ แต่เราเกรงใจเธอ

มาคิดย้อนกลับไป 

ว่าเธอเริ่มมีเค้าคนนั้นตอนไหน

คงเป็นตอนที่เธอพูดถึงเค้าบ่อยๆ

พูดถึงแฟนเก่าเค้าที่ออกรายการ Take Me Out

เธอคงคุยกับเค้ามากขึ้น

เธอชอบเค้าอยู่แล้ว

เธอรักเค้า

เค้าน่ารัก

เราคงน่าเบื่อ ไม่มีค่าอะไรแล้ว

เราเฟซไทม์ไปเธอก็ไม่ค่อยจะชอบคุยด้วยแล้ว

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เราคิดว่าเป็นเพราะกล้องมือถือเธอมีปัญหา

แต่เธออาจจะไม่เต็มใจ

เราเคยขอพาสเวิร์ดเฟซบุ๊กเธอ

เธอไม่ให้

เธอคงมีความลับอะไรแล้ว

เราไม่ได้คิดว่า...เรื่องมันจะเป็นแบบนี้

ถ้ารู้...เราคงเริ่มร้องไห้ไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว

ขอบคุณที่ทำให้เราเรียนจบ

แต่เราเสียใจที่ความรักเราจบ

เราคงจะไม่ได้รับความรัก ความห่วงใย ความหวังดีของเธอไปอีกนาน

เราไม่รู้ว่าเธอกับเค้าจะคบกันนานแค่ไหน

บอกตรงๆ

ในใจเราโคตรอิจฉาเค้า

บางทีก็ดีใจที่เธอกับเค้าคบกัน

ดีใจที่เธอได้อยู่กับคนที่เธอรักเธอชอบมานานแล้ว

แต่บางทีเราก็อยากเป็นคนเลวๆ 

ไปแย่งเธอกลับมาจากเค้า

ความจริงเราคงเลวมาก

เลวมากแบบที่เธอคงเห็นมาเยอะ 

แล้วก็อาจจะยังไม่เห็นอีกเยอะ

เราก็อยากเป็นคนดีบ้าง

คนดีที่ซักวันเธอจะหันมาเห็นค่า

เราจะรอเธอ

เราจะไม่คิดว่า เมื่อไหร่เธอจะเลิกกับเค้า

คิดแต่ว่า เร็วๆ เหอะ

เราเหนื่อยจะร้องไห้คิดถึงเธอ

======================

วันนี้เราโทรหาเธอตอน 8.26 น.

เธอยังนอนไม่ตื่น

เธอทำงานดึกๆ ดื่นๆ อีกแล้ว

รู้มั้ยว่าเป็นห่วง

(ตอนที่คบกัน 

เคยบอกเธอว่ามีไรให้ช่วยก็บอก 

เธอไม่เคยจะให้ช่วย)

เราบอกเธอว่า "คิดถึง" 

เธอทำไม่หือไม่อือ

เรารู้ว่าเธอมีสติ ฟังรู้เรื่อง

แต่เธอเฉยชา

เราแค่อยากจะบอกว่า

"เลิกกับเค้าเมื่อไหร่ เราขอรับบัตรคิวคนแรก"

คงไม่ได้พูดในวันนี้

และคงไม่ได้พูดอีกนาน จนกว่า...

วันนั้นจะมาถึง

จะรอนะ 

จะคิดถึงเธออย่างนี้ต่อไป

ผ่านวาเลนไทน์ปีนี้แบบไม่มีเธอไปได้

เราก็ต้องผ่านอีกหลายๆ วันไปได้

เราต้องทำได้ เราต้องรอเธอได้

เมื่อคืนมีพี่คนนึงมาคุยด้วย

เราบ่นว่าอกหัก

เค้าก็พูดแบบที่เราไม่เคยคิด และจะไม่คิด

เราไม่เชื่อว่าเธอจะเป็นแบบนั้น

เค้าบอกว่า ความรัก...ก็เป็นแบบนี้

เราไม่เชื่อ

เรารักเธอ

บางทีมันก็เหมือนฝันลมๆ แล้งๆ

เหมือนว่าเรารอดูดาวหาง

ทั้งๆ ที่มันอาจจะไม่ผ่านโลกมาให้เห็นอีกเลยก็ได้

คิดถึงนะ

ถึงจะเหงาก็จะรอ

รอเธอคนนี้คนเดียว

คนที่ทำให้เรารู้จักคำว่า "รัก" จริงๆ

รีบๆ เลิกกันนะ 

ระวังจะมีคนมาจีบเราแล้วเราใจอ่อนล่ะ

จริงๆ ก็มีแล้วแหล่ะ แต่ไม่สำเร็จ 

TC

หวังว่าจะได้ใช้คำนี้เร็วๆ

ส่งเพลงนี้คืนมาให้ฉันที

เพลงของเธอที่ทำให้วาเลนไทน์ไม่เหงา
ปีที่แล้ว เราซื้อ iPhone5ให้ตัวเองเป็นของขวัญวันวาเลนไทน์
แต่เธอก็ส่งคลิปมาให้เราหลังวาเลนไทน์ 1วัน
คลิปนั้นคือเพลง "ส่งเพลงนี้คืนมาให้ฉันที" จนเราน้ำตาแตก

http://m.youtube.com/watch?v=CU-cJl_QG50&desktop_uri=%2Fwatch%3Fv%3DCU-cJl_QG50

จริงๆ ไม่เคยจำได้ว่า วาเลนไทน์ทุกปี เราเคยทำอะไรหวานๆ กันบ้าง
ไม่มีความทรงจำ ไม่เคยบันทึกไว้ มันก็เป็นวันธรรมดาๆ วันนึง
แต่เพราะทุกวันธรรมดาของเราเมื่อก่อน เรามีกันและกัน
มันก็เป็นวันแห่งความรักทุกวันอยู่แล้ว

ขอแค่ให้รู้ว่ารักกันก็พอ

รักนะ
แค่ได้ยินว่า จุ๊บๆ ก่อนนอนทุกคืนก็ทำให้วาเลนไทน์มันไม่มีค่าอะไรเลย
เราอาจจะไม่ค่อยมีเรื่องคุยกัน บางทีก็เงียบใส่กัน
บางวันก็คุยแปบเดียวแล้วก็วางสาย
บางวันก็ลืมเติมความหวานให้กันเท่าตอนที่จีบกันใหม่ๆ คบกันใหม่ๆ
แต่ทุกวันที่มีเธอมันคือวันที่พิเศษที่สุดแล้ว
เธอคือคนที่เติมความมั่นใจ เติมกำลังใจให้เราเสมอ
ทุกวันนี้ตื่นขึ้นมาก็รู้สึกเหมือนหลงทางเหมือนกันนะ
มมันไม่เคยชิน ตอนนี้ก็ทำได้แแค่พยายามทำใจใให้รักเธอเท่าเดิม ไม่มากไปกว่านี้
จะไม่ได้ไม่ต้อง...ไปกว่านี้


คิดถึงเธอที่สุด
TC

ขอโทษที่เราไปเรียนต่อ ทิ้งเธอไป ไม่มีคนดูแล
จากความรักมันเลยกลายเป็นความห่างเหิน
แต่ขอให้เธอรู้ไว้ว่าหัวใจของฉันไม่เคยจะห่างกัน

ไม่เคยจะห่างกัน

เพลง "ไม่เคยจะห่างกัน"
แม้วันนี้ไม่มีเธอใกล้ๆ
แต่รู้ว่าใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน
ใครกี่คนไม่เคยคิดผูกพัน
ก็เพราะใจฉันนั้นมีแต่เธอเพียงคนนี้

ด้วยภาระและทางที่เราต้องเดิน
แต่ว่าฉันไม่เคยเพลิดเพลินคิดมองใคร
อาจจะเผลอก็เพียงแค่สายตา
เพราะหัวใจนั้นรู้ว่ามีเธอในใจเท่านั้น

อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไร
อยู่ตรงนี้เธอรู้ไว้เลยว่าคิดถึงเธอจนล้นหัวใจ
ได้โปรดเธอจงมั่นใจว่า
ฉันคนนี้รักเพียงแต่เธอ

อยู่ตรงนั้นเธอเองจะเหงาซักเท่าไร
อยู่ตรงนี้ยิ่งเหงาเท่าไรก็ยิ่งรู้ว่าฉันรักเธอ
ต่อให้เนิ่นนานที่เราไม่เจอะเจอ
แต่ทุกนาทีหัวใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน

===================================

เธอคงรู้จักเพลงนี้มานาน

เรารู้จักเพลงนี้แบบไม่รู้จักจากซีดีที่เธอทำให้

แต่เรากลับรู้จักเพลงนี้แล้วก็ฟังแบบจริงๆ จังๆ ในวันที่เราห่างกันจริงๆ 

ตลอดชช่วง ๑ ปีที่เราห่างกันจริงๆ
มันก็ทำให้เรารู้สึกว่าเราต้องเข้มแข็งมมากขนาดไหนในวันที่ไม่มีเธออยู๋ด้วย
ตอนไปเรียนเทอมแรก เธอก็ยังดูคิดถึงเรา
เป็นห่วงเรา อยากกอดเรา
ยิ่งตอนหน้าหนาว เรายิ่งอยากกอดเธอมากกว่าปกติ
ฤดูหนาวคือฤดูเหงาอย่างที่คนเค้าพูดกันจริงๆ
ยิ่งหนาว ยิ่งต้องการความอบอุ่น
จะให้เราอ้อนเธอบ่อยๆ ก็ใช่เรื่อง
เธอมีงานต้องทำ มีเรื่องต้องเครียด
ให้เราทำแบบนี้เราก็เกรงใจเธอเป็น
เราไม่อยากให้เธอเสียการงาน

พอเรากวนเธอน้อยลง
คงจะทำให้เธอเหงาแล้วอยากมีใครซักคนใกล้ๆ จริงๆ ซักที
ขอโทษ ที่เราเลือกไปเรียนต่อ
เราไม่รู้เหมือนกันว่า
ถ้าไม่ยอมรับข้อเสนอของเธอที่ว่า
เราเลิกกัน เพื่อที่จะให้ทั้งสองฝ่ายมีคนดูแลใกล้ๆ
เราบินปุ๊บก็คือเลิกกันปั๊บ
แล้วหลังจากที่เราบินไป เธอก็ยังคุยกับเราเหมือนเดิม
อยู่ครึ่งปี
ครึ่งปีที่ทำให้เรารู้สึกว่า
อีกครึ่งปี หรืออีกหนึ่งปีต่อมา ทุกอย่างจะเหมือนเดิม
ถึงเราจะเถลไถล คุยกับคนนู้นคนนี้
ภายใต้เงื่อนไขว่าเราเลิกกัน
แต่ในใจเราก็ยังมีเธออยู่ตลอด
ตรงนี้คงเป็นความผิดของเราเองที่เราทำอย่างนั้น
ไปคุยกับคนอื่นอย่างนั้น อย่างที่เธออาจจะไม่เคยชอบ แต่ไม่เคยบอก
สุดท้าย เราก็ไม่ได้จริงใจจริงจังกับใครซักคน
ยกเว้นเธอ
แต่เธอก็คงเข้าใจไปอีกแบบ
แบบที่ไม่มีโอกาสให้เราแก้ตัว

เราก็อยากจะคิดบวกว่า
ถือว่าให้เธอได้มีโอกาสลองคบกับคนดีๆ คนอื่นบ้าง
หลังจากที่เราเคยทำอย่างนั้นไป 2-3 คน
แต่สุดท้ายก็ตายรัง
มันอาจจะเป็นเพราะความผูกพันอย่างที่เธอเคยบอก
แต่ถ้าไม่ใช่เพราะเรารักเธอ
เราคงไม่กลับไปหาเธออย่างที่เคยทำ

ความจริงแล้วเธออาจจะแค่ผูกพันอย่างที่เธอบอก
ความรักมันอาจจะไม่มีเหลืออยู่เลยก็ได้
ถ้าเป็นอย่างนั้น เราก็คงทำได้แค่โหยหาอดีตที่ไม่อาจหวนคืน

พูดจริงๆ ว่า...
ช่วงนี้เรากลับมาคิดถึงเรื่องที่เธอเคยถามว่า
โตขึ้นแล้วจะทำยังไง
แต่งงานมีลูกมั้ย...
แต่งงานกับเธอมั้ย...
เราจะคบกันต่อไปมั้ย...

ตอนนี้รู้สึกผิดมากกับคำตอบที่เคยให้เธอไป
ใช่ เราอยากมีลูก เพราะเรารักเด็ก
แต่เราก็อยากมีเธอ
เธอคือความอบอุ่นในชีวิตที่เราไม่เคยได้จากที่ไหน
ความอบอุ่นที่เรารอคอยมาตลอด 1 ปี
ความอบอุ่นที่ทำให้เรารู้สึกว่า
ขนาด 1 ปีที่ผ่านมายังทนห่างกันได้
จะทนอีก 1 ปี 2 ปี 3 ปี 4 ปี 5 ปี
เพื่อรอพบความอบอุ่นใจอีกครั้งจะทำได้มั้ย
เราก็อยากรอ....

เธอรู้มั้ย....
มันเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคิดถึงเธอ
เราเคยโทร เคยเฟซไทม์ไปร้องไห้ให้เธอฟัง
ระบายให้เธอฟังเรื่องเรียน เรื่องปัญหาชีวิตการเรียนต่างๆนานา
แต่เรื่องที่เราไม่เคยบอกเธอคือ
นอกจากเรื่องเรียนแล้ว เราคิดถึงเธอมากแค่ไหน
เราเป็นห่วงเธอมากแค่ไหนเวลาเธอขับรถไกลๆ
เวลาเธอนอนดึกๆ ทำงานดึกๆ
เวลาเธอทักมาว่า ยังไม่ง่วงอีกหรอ ทำไมนอนดึกจัง
เรากลับรู้สึกว่าเราเป็นห่วงเธอมากกว่าจะดีใจที่เธอเป็นห่วงเรา

เวลานี้...
มีคนดูแลเธอ
เราไม่รู้ว่าเค้าดูแลเธอดีแค่ไหน
ดีกว่าเรา หรือแย่กว่าเรา หรืออาจจะเปรียบเทียบกันไม่ได้
เราไม่เคยรู้...

ตอนนี้รู้แต่ว่า....
ถ้าเธอเลิกกับเค้า
เราจะขอโอกาสให้เรากลับมาคบกันอีกได้มั้ย
"ขอเธอได้ไหม ให้โอกาสฉัน กลับมาเหมือนก่อนที่เราเคยรักกัน ฉันไม่เคยลืม แม้เพียงสักวัน เวลานั้นชีวิตฉันได้รักเธอ เข้ามากอดฉัน เหมือนเดิมอีกครั้ง อยากจะฟังคำๆ นั้นอีกซักที"

ตอนนี้ เราสองคนก็ "(ไม่) เคย (จะ) ห่างกัน" แล้วนะ

ห่างกันมา 6 เดือนแล้ว นับตั้งแต่ที่เธอไปมีเค้าคนนั้น

เธอจะรักเค้ามากนานแค่ไหน นานแค่ไหน

เมื่อไหร่จะเลิกกันเราก็ไม่รู้

เราดีใจที่เห็นเธอมีความสุข 

แต่ก็บอกตรงๆ ว่า อดอิจฉาเค้าไม่ได้

เค้าได้ดอกไม้จากเธอในวันแห่งความรัก

เราไม่เคยได้ 

เราเคยได้ของอะไรก็ไม่รู้มากมายจากเธอ

เราจำไม่ได้ว่าเราเคยให้ของกันในวันวาเลนไทน์รึเปล่า

เรารู้แต่ว่า เรารักกันก็พอในวันนั้น

เราอาจจะหวานกับเธอน้อยมาก 

แต่ไม่ได้แปลว่า เราไม่เคยหรือไม่รักเธอ

รักของเรามีให้เธอเหมือนเดิม 

ถึงตอนนี้เราก็ยังรักเธอเหมือนเดิม

เรายังรอคอยวันที่จะถามได้เธอว่า เรายังรักกันอยู่ใช่มั้ย

ถ้าวันที่เธอไม่มีใคร แล้วคำตอบของเธอคือคำว่าไม่

เราจะไปจากชีวิตเธอ และคงจบสิ้นการรอคอยแบบลมๆ แล้งๆ

TC

จะรอคอยอย่างมีความหวัง

15 กุมภา หลังวาเลนไทน์

15 กุมภาพันธ์ หลังวาเลนไทน์ผ่านไป 1 วัน
และ 1 ปี หลังจากที่มีคนส่งเพลงหวานซึ้งให้

ใครคนนั้นคือแฟนเก่า
แฟนเก่าคือคนที่มีแฟนใหม่แล้ว และเราไม่มีสิทธิเข้าไปข้องเกี่ยวในชีวิตเขามากเท่าเมื่อก่อน

บล็อกนี้เกิดขึ้นหลังจากที่ได้หยิบซีดีที่เธอทำให้เรา
ซีดีนั้นใช้เพลง "ไม่เคยจะห่างกัน" ที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน
และไม่เคยฟังอีกเลยหลังจากที่เรากลับมาจากการห่างกัน 1 เดือนครั้งนั้น
กรุงเทพฯ -ชาติตระการ 1 เดือน ทั้งใกล้ ทั้งเร็ว
กรุงเทพฯ - แคนเบอร่า 1 ปี (ตอนแรกคิดว่า 1ปีครึ่ง) ทั้งไกล ทั้งนาน

เราจะพยายามเขียนบล็อกนี้ทุกวัน เพราะเราจะคิดถึงเธอทุกวัน
ไม่ได้จะแช่งให้เธอเลิกกับแฟนใหม่ เพราะเค้าก็แสนดี น่ารัก ฐานะดี การงานดี ดีกว่าเราทุกอย่าง
แต่ถ้าเธอเลิกกับเค้า เราขอรับบัตรคิวเป็นคนแรก
คนแรกที่อยากจะมีปีที่ ๗ ๘ ๙ ๑๐ .... กับเธอไปอีกเรื่อยๆ

ถ้าถึงวันนั้น เราจะเอาบล็อกนี้ให้เธออ่าน
นอกจากการสื่อสารทางวอลล์เฟซบุ๊กที่เปิดให้เธออ่านได้คนเดียว
ก็คงมีวิธีนี้แหล่ะที่จะทำให้เธอได้อ่านอะไรเต็มๆ

คิดถึงเธอจนล้นหัวใจ  ((เลยนะ  เคยรู้มั่งป่ะเนี่ย อ้วน)))
TC

รู้ไว้เลยว่าหัวใจของฉัน ไม่เคยจะห่างกัน....